Intro

INTRO: Zusjes en Route

Welkom op deze virtuele reisblog van de Zusjes en Route! Wij zijn de zussen Loeka & Tuulla en reizen door middel van MapCrunch (bijna) de hele wereld over. 

Voor wie denkt ‘MapCrunch, wat is dat?’, Google zegt het volgende:

“Teleport to a random point on the globe. Find new and exciting travel destinations. Share weird and wonderful places with your friends.”

In stealth modus worden we, op de website van MapCrunch, ergens in de wereld gedropt. Zo begint onze reis en gaan wij om de beurt op zoek naar het dichtstbijzijnde vliegveld door middel van Google Streetview. Door deze stealth modus zien wij niet in welk land of op welke plek we worden gedropt en moeten we dus op aanwijzing van borden, wegwijzers, en dergelijke erachter komen waar we zijn, waar we heen moeten en hoe we zo snel mogelijk weer in het vliegtuig stappen naar huis (bij wijze van spreken): net zoals bij een ‘gewone’ dropping.
Vind het vliegveld en je hebt “gewonnen” (voor de duidelijkheid: je wint niks, geen prijs, geld, koelkast of taart, maar het euforisch moment om met niks, online, in een vreemd land de weg naar een vliegveld te vinden, voelt wel echt als winnen). Klinkt makkelijk toch?! Neem dit alvast gerust van ons aan: in sommige landen en locaties is dit echt een dagtaak. Soms denk je dat je Duitse woorden leest, vervolgens zie je voor je gevoel Russische tekens, maar dan blijk je in Sri Lanka te zijn (ja, het is ons echt gebeurt). Daarnaast krijg je te maken met wegwerkzaamheden en doodlopende wegen die zowel Google, als het land waar jij je bevindt, het niet nodig vonden om te vermelden dat je dus na ruim een half uur klikken PLOTS GEEN KANT MEER OP KAN (ja, de frustratie is real op dit soort momenten).

Voor sommige zal deze ‘Airport Game’ bekend voorkomen van bijvoorbeeld Tumblr. De jongste zus Tuulla kwam op een dag met dit spel aanzetten en het is er sindsdien in gebleven. Eens in de zoveel tijd deelden we onze MapCrunch avonturen of vroegen we elkaar om raad: “Waar denk jij dat ik ben?”.

In onze kindertijd hebben we samen veel tijd in de zomervakanties doorgebracht op de achterbank van een oude Peugot, samen met onze ouders op weg naar Bretagne, Frankrijk. Door het reizen met de auto, weten we hoe hilarisch “de weg zoeken in een vreemd land” kan zijn. Die keren dat er in België een omleiding was, maar dit niet was aangegeven en we dus, bijvoorbeeld, vol overtuiging een vreemde buitenwijk van Gent in zijn gereden (creatief vloeken is toen uitgevonden). Het moment waarop het Vlaamse platteland er oneindig uit ziet en je denkt dat je zelf maar een Frietkot moet beginnen om in leven te blijven; zulke dingen dus. Hierdoor hebben we wel goed leren borden lezen en hebben we, ook in het dagelijks leven, geen TomTom nodig. Samen MapCrunch spelen zorgde voor een soort voldoening en een gevoel van nostalgie: weer samen op de achterbank, samen op reis, borden volgen als enige aanwijzingen, maar dan een beetje anders.
“Volgens mij moeten we rechts!”
“Hoezo?”
“Dat ziet er... logischer uit...”
(Wetende dat je deze gesprekken nooit echt kan hebben op een afslag van de snelweg, maar wel hilarisch zijn) 

“Laatst, toen ik in Oekraïne was…”

“Ja zoiets had ik ook toen ik in Kirgistan reed!”

“Toen ik laatst in Sri Lanka was gebeurde er...”.

(“Who are we kidding”, we zaten gewoon in ons eigen huis)

Tijdens de Covid-19 periode (waarin iedereen opeens veel meer tijd thuis moest doorbrengen) merkten we dat we iets vaker op pad gingen in deze virtuele wereld om gedropt te worden in het onbekende. Het gaf een gevoel van vrij zijn en voor eeuwig onderweg te kunnen zijn. Tijdens je eenzame lunch even op pad of tijdens een saai Zoom college even een klein rondje om: even gluren in onze mooie, grote en (door ons nog) onontdekte wereld.

In een blog die ondersteund wordt door prachtige “vakantiefoto’s” (lees: screenshots) van onze reizen, hopen wij onze maffe verhalen met jullie te kunnen delen.
We wensen jullie veel meereis plezier! 

Begin snel met lezen op ons blog >>>