"De andere terminal..."

Terwijl de Kerstmuziek nog zachtjes op de radio speelt, is het alweer tijd voor het laatste avontuur van 2020! En aan mij de eer. Als ik word gedropt zie ik een vreselijk wegdek met een goot waar je u tegen zegt. Als ik om mijn as draai zie ik witte huizen met kleurrijke pilaren en details. Oh! En een zilveren koets! (Duidend op de zilveren Opel Meriva, waarvan mijn ouders eenzelfde bezitten maar dan goudkleurig, ofwel: de gouden koets)

In de verte zie ik bergen en een hoger liggende weg! Oke, laat ik daar heen gaan. Deze doodlopende weg schiet ook niet veel op. Ik kom meer witte huizen tegen als ik naar de weg probeer toe te gaan, waaronder ook Blue Star hotel met drie sterren. Klinkt fancy? Alle witte huisjes lijken wel op vakantievilla’s en bij velen staat ook een naam of een aantal sterren.

Ik kom in het centrum van een dropje waar ze een kermis aan het opzetten zijn (of afbreken?). In het centrum zie ik tientallen eetplekjes in een taal die mij niet bekend voor komt. Wel enorm toeristisch hier dus! De eettentjes en appartementen bordjes geven helaas niet weg in welk land ik ben en ik besluit maar rechts af te gaan en een grotere weg te vinden met wegwijsborden. Misschien dat ik daar wijzer uit kan worden. Het is in ieder geval wel lekker warm hier, met dat zonnetje en de blauwe lucht. De weg leidt me naar een rotonde waar ik richting Ada Buna en Stoj kan. Klinkt niet erg (lees: totaal niet) bekend, dus ik besluit de andere kant van de rotonde op te gaan.

De weg voelt lekker vakantie-achtig aan met die palmbomen zo tussen de wegen in. Het is er niet druk dus ik stop maar even bij het tankstation om mijn autootje vol te gooien en een koffie te halen (lees: ik loop naar de keuken om koffie te zetten).
Ik kan richting Skadar, Bar en Tivar op een nieuwe rotonde en besluit maar een poging te wagen. Alles wat ik om me heen zie zijn toch bergen en nog ik heb nog steeds geen idee waar ik ben. Ik probeer bordjes in de gaten te houden maar niets geeft het weg.

Als ik in de verte een centrum denk te zien, stuurt Mapcrunch met rechts af. Ik mag niet naar het centrum… Lekker is dat. Maar ik volg Maps netjes waardoor ik langs een bedrijf kom genaamd ZECANKA (of zo) waaronder staat MADE IN EU. Dus zal ik in Europa zijn? Landen Italië, Duitsland en Polen staan eronder vermeld, maar ik kon alle drie de talen niet herkennen in de bordjes die ik zag.

Ik word door Mapcrunch het dropje of stadje uitgeleid waar ik doorheen zwierf zonder dat ik de keuze had waar ik heen mocht. De industrie en buitenrand van het dorpje maakt plaats voor de bergen en mooie groene natuur. Dat is nog lang niet zo erg! Gelukkig kwam ik ook geen teken tegen waaruit bleek dat in het dorpje een vliegveld was geweest. Opeens zie ik een bord met meerdere namen! Dubrovnik nog 177 kilometer. Dat klinkt Servisch? Oh, kijk! Daarachter staat nog een bord met een vliegtuig! Zal dat een aanwijzing kunnen zijn?

Jahoor! Putnicki terminal in Bar! Er staat Allegra Montenegro! Aha! En volgens het bord van net is Bar nog maar 26 kilometer weg. Nou, we zijn dus in Montenegro… maar dat ligt toch aan zee? Hoe kan ik dan overal bergen zien? Ik besluit mijn weg te vervolgen en kom, jawel, voorbij de eerste berg de zee tegen! Nou, dit gaat lekker toch?

De weg die ik volg is prachtig, aan mijn linkerhand zie ik telkens stukjes zee door de bergen en in de verte verdwijnen de bergen in de zee en in de mist. Ik rijd soms door kleine dorpjes met namen als Dubrava. Die 26 kilometer (of wel half uurtje klikken) gaan heel snel voorbij met dit mooie uitzicht! 

Fruit kopen langs de weg is mijn specialiteit geworden en een stuk watermeloen gaat er altijd wel in! Mogelijk een vreemde combinatie met de koffie van net... 

Ik kom op een rotonde waar ik kan kiezen voor Petrovac en Centrum. Maar er staan geen namen van de bovenste wegwijsbord op? Hmm… Laten we daar maar heen gaan dan? Ik rijd wel een half uur door het centrum van Bar en contacteer ondertussen Loeka. Zit ik in de buurt of…? Ga oost appt ze me, maar daar kom ik al vandaan. Dus ik rijd langs de kust door Bar en dan opeens sta ik voor de terminal! Huh? Maar… Dat is niet de terminal die ik zocht… 

Nou! Anders pak ik toch de boot?! Dat is niet helemaal het uitgangspunt van het spel maar goed… 

Oke, voordat ik op die boot stap, ga ik nog 1 poging doen om verder te komen. Ondertussen appt Loeka dat deze route naar het vliegveld nog wel eens lastig kon worden… Maar ik ga met goede hoop door! Ik rijd Bar uit en kom weer in de bergen. Ik krijg de mogelijkheid om richting Podgorica (lekker scheldwoord) te gaan of richting Petrovac. Ik vraag Loeka een laatste keer welke kant ik de meeste kans heb op een vliegveld en dat blijkt Podgorica te zijn.

Ik neem de vreemde afslag die totaal niet logisch is en rijd een prachtige route door de bergen. Ik sta even stil voor een tunnel, genaamd Sozina en hij is 4189 meter lang. Yikes, lekker claustrofobisch zal dit worden. Terwijl ik diep ademhaal en begin met klikken probeer ik mezelf te vertellen dat ik niet daadwerkelijk in de tunnel rijd. Ik kijk af en toe even mijn echte raam uit om van het benauwde gevoel af te zijn. Opeens verdwijnt mijn pijltje en kom ik niet meer naar voren.
Huh? Is dit een glitch? Ik probeer in de verte te klikken, ik probeer eerst een stukje achteruit en dan weer vooruit te gaan maar… Nee? ZIJN ZE HALVERWEGE GESTOPT MET GOOGLE STREETVIEW?! HOEZO DAT NU WEER?!

Alle blauwe lijnen zijn de plekken waar je met Google Streetview kan komen. Net boven het sleep-poppetje stopt de blauwe lijn voor Streetview.. Dat meen je toch niet?!

Ik zoek op Google Maps de naam van de tunnel en probeer het poppetje van Streetview erin te slepen. Ook het poppetje kan niet verder dan halverwege de tunnel komen. Wat een flop dit! Ik moet toegeven dat ik een beetje teleurgesteld ben ik de mensen van Google Maps… Dan moet ik nu maar met de boot naar huis? Er zit niets anders op.

 

Als ik achteraf mijn route wil reconstrueren, bleek ik mega dichtbij te zijn geweest! De tunnel uit, een prachtige route over het water, en even de ringweg rond Podgorica te nemen in minder dan een half uur…
Ik kijk stiekem even op Google Streetview (verraad!) hoe de weg over het water eruitzag: VET MOOI DUS! (zie foto hierboven)
Echt jammer dat ik dit gemist heb en wat een verwarrende reis was dit?! Helaas geen geslaagde route naar het vliegveld. Maar het was evengoed wel een mooi avontuur en het delen waard. Plus! De boot werkt vast ook voor een keertje… Al komt hij volgens Google uit in Italië… Hmm voor een volgend avontuur dan maar?

Dit avontuur is beleefd en geschreven door Tuulla. De beelden zijn afkomstig van MapCrunch (Google Streetview).