"Een municipalletje"

Als mijn ogen langzamerhand beginnen dicht te vallen tijdens mijn saaie online college, besluit ik Mapcrunch op te starten om mezelf van wat actie te voorzien. Terwijl ik de stealth modus inschakel, vraag me af waar ik dit keer terecht zou komen. Iets van Scandinavië lijkt me zo tof om doorheen te reizen!

Ik klik op GO! en ik kom op een verlaten weggetje terecht. Ik vind de begroeiing eruitzien alsof er een warm klimaat heerst, maar zeker weet ik dit niet. De zon zit achter de wolken wat voor een ongezellig ogende omgeving zorgt. Ik zie in de verte huisjes en ik ben benieuwd wat daar is. Achter me is alleen bos te zien, dus de keuze welke kant ik op ga, is snel gemaakt. 

Eenmaal bij de huisjes blijkt dat ik op een hoger gelegen bospaadje stond waaronder een soort verlaten boerenbedrijf staat. Ik heb het idee dat hier vreemde horrorfilm scenario’s prima kunnen worden opgenomen dus ik verlaat snel het afgelegen dorpje. Als ik mij omdraai zie ik dat het dorpje Cajadàes heet. Klinkt Spaans? Maar laten we nog geen aannames maken voor nu...

Ik verlaat het dorpje via de enige weg die ernaartoe leidt en zie in de heuvels meerdere huisjes staan waar, heel ironisch, de zon op schijnt. Hopelijk is het daar wat meer bewoond. De weg leidt me door een mooie bosomgeving de heuvels in waar inderdaad de zon schijnt en kleurrijke huisjes tevoorschijn komen. Het dorpje is super idyllisch en echt vakantie waardig.
Na een tijdje zie ik op een tweesplitsing wegwijsbordjes staan. Er staat niets bekends op, behalve dat achter de naam Sernada ook een blauw bordje staat met A25. Ik kan er niet heen op de splitsing dus ik probeer gewoon het dorpje door te rijden. 

Eenmaal het dorpje uit blijkt dat nog niet eens zo erg te zijn geweest. Ik zie namelijk al een bord richting de snelweg aangegeven! Ook de A25, maar dan richting Aveiro en Viseu. Aangezien ik mijn hele oriëntatie vermogen kwijt ben en nog steeds geen idee heb waar ik rijd, zeggen beide namen mij helemaal niets. Toch sla ik zonder twijfel links af en kom op een autoweg terecht die mij door het mooie landschap brengt. Het is rustig op de weg en ik kom eigenlijk weinig mafs tegen.

Oh nee, nu moet ik kiezen! Ik ben net rustig een rotonde gepasseerd waar ik nog het bord Aveiro/Viseu A25 nog kon volgen, maar nu word ik in het diepe gegooid. Aangezien beide namen mij nog steeds niets zeggen app ik toch maar even mijn zus: bij welke van deze twee steden heb ik de grootste kans in het vinden van het vliegveld? Ondertussen app ik ook mijn vriend met dezelfde vraag, voor het geval Loeka niet kan reageren. 

Terwijl ik op antwoord van beide wacht kijk ik eens op mijn laptop naar mijn college. Alle schermen zijn zwart en er wordt niets meer gezegd. Het zal vast pauze zijn. 

Mijn WhatsApp licht op.

Loeka: Viseu!

Vriend: Aveiro!

Daar heb ik toch niets aan, jongens?! Toch overtuigt Loeka mij om richting Viseu te gaan en ik laat mn autootje via de invoegstrook de snelweg op rijden. Het zonnige weer maakt weer plaats voor grijze wolken. Samen met de vrachtwagens op de snelweg wordt het tafereel niet veel gezelliger. Als ik uit het raam van mijn kamer kijk, regent het buiten dus daar wordt het ook niet beter van. Ondertussen hoor ik mijn docent weer praten door mijn oortjes en ik knor lekker door over de snelweg. Ik hoop dat niemand de verwarring op mijn gezicht heeft gezien tijdens de verwarrende appjes. 

Espanha? Over 140 km? Oke! Dus ik zit in een buurland van Spanje. Frankrijk is het sowieso niet. Italië? Nee dat is geen grensland, slimmerd… Portugal natuurlijk! De taal lijkt op Spaans, maar is net niet te herkennen als zodanig. Aha! Het bord geeft tevens ook aan dat Viseu nog maar 31 km is. Dat moet ik redden voordat mijn college over is!

Blijkbaar rijd ik toch vrij hoog in de bergen, want als ik opzij kijk vanuit mijn autoraampje is het uitzicht echt heel vet! 

Ondertussen kom ik langs een tolpoortje en tik ik wel geteld 70 cent af. Dat is een stuk goedkoper dan in Frankrijk, zeg! Het weer verandert en ik rijd nu weer in hoogzomer met een strakblauwe lucht en een zonnetje hoog aan de hemel. Ik word er helemaal warm van en verlang nu alweer naar een warme zomer.

Voor Viseu moet ik over 750 meter uitvoegen en ik probeer in de verte de stad al te spotten. Ik kom op een ringweg terecht met enorm veel rotondes en ik besluit om bordje Viseu Centro te volgen, om mijn kans op een teken van het vliegveld te spotten zo groot mogelijk te houden. Ik kom ook een bord richting Lisboa, of wel Lissabon, tegen en twijfel of ik niet daarheen moet gaan. Of had ik toch moeten doorrijden naar Spanje? Nee, Loeka had gezegd dat ik hier een kans zou hebben, dus daar gaan we gewoon vanuit. Wie weet hoeveel kilometer ik nog van Lissabon af zit.

Oh! Ik wil dit vervallen huis wel kopen en opknappen hoor! Lekker in Portugal!

Na tientallen rotondes kom ik echt in het centrum van Viseu uit. En WAT EEN PLAATJE! Ik neem een rotonde in het centrum nog een keertje extra om nog even een foto te kunnen maken van een imposante trap die leidt naar een kerkje. Ook kom ik langs een soort muur met Portugese tableaus langs de weg. 

Ik blijf even hangen in Viseu om rond te kijken en vergeet even mijn doel: het vliegveld zoeken. De gehele rondweg naar het centrum heb ik geen enkel bordje gezien met een vliegtuig erop, misschien ligt het wel aan de andere kant van de stad? Ik laat het mooie centrum achter me en begeef me in de buitenwijken van Viseu. De ringweg is eindeloos en vol met rotondes.

Yes! Aerodromo, ik had toch iets Spaans als Aeropuerto verwacht, maar ik ben blij met dit bordje! Ondertussen blik ik even schuin weg naar mijn laptop en zie dat het college op de laatste slide van de Powerpoint is beland. Als mijn docent ons een fijn weekend toewenst, zwaai ik naar het scherm en sluit Zoom af. Oké, de zoektocht naar het vliegveld duurde toch wat langer dan verwacht, maar dit gaat de goede kant op! Het is toch wel vreemd dat het vliegveld niet beter wordt aangegeven. Als toerist zoek je je eigen toch rot? Zal de vertrekhal een beetje modern zijn?
Ik rijd de heuvels in waar enkele huisjes staan. Als ik in de verte klik, glitch ik volledig in een zijpad van de weg bij de huisjes. Gelukkig kwam ik op eigen hachje weer op de autoweg terug. Maar hier was ik nog niet geweest toch? Ik herken de huisjes niet en besluit toch even terug te rijden tot het punt waar ik glitchte.

Goede keuze! Deze afslag had ik niet willen missen. Maar wat een vreemde plek om van de hoofdweg af te moeten?
De bosrijke omgeving maakt plaats voor velden en grasvlaktes. Dat is wel zo handig als hier inderdaad vliegtuigen moeten landen. Toch vind ik de plaats nog steeds een beetje vreemd. In de verte zie ik een geel gekleurd gebouwtje staan… Het zal toch niet?

Ja hoor! Een “municipalletje” zoals we dat bij ons thuis zouden noemen, verwijzend naar een camping municipal in Frankrijk waar je letterlijk niet meer dan een grasveldje hebt om te kamperen... wat prima is, want meer heb je toch niet echt nodig en nouja, dit is ook niet veel meer dan een grasveldje. En de vertrekhal is zeker niet modern haha! Maar goed het is inderdaad een vliegveld. Missie geslaagd.

Als ik later opzoek wat mijn route was, heeft Aveiro inderdaad geen vliegveld en ben ik blij dat ik naar Loeka geluisterd heb! Ook al was het geen Scandinavisch land, ik ben erg blij met de mooie taferelen die ik heb gezien in Viseu! Toch een beetje zomer in deze vreemde Nederlandse winter.

Dit avontuur is beleefd en geschreven door Tuulla. De beelden zijn afkomstig van MapCrunch (Google Streetview).