KERSTSPECIAL: "fruits et legumes, dat is ook een vreemde naam voor een dorpje?"

Het is eindelijk zover: voor onze Kerstspecial gaan Sipje en Sopje samen op reis. For the record, dat zijn wij, Loeka en Tuulla. Nou ja, eigenlijk zijn Sipje en Sopje twee potloden uit een boek dat Bert leest tijdens de Bert en Ernie op Vakantie CD, die wij vroeger op de achterbank luisterden als we door Frankrijk reden. Maar goed, Sipje en Sopje op reis dus.

We zitten er klaar voor en na onze normale hoeveelheid gegiebel voorafgaand gaan we dan nu toch echt samen op reis. Voor het eerst. Alhoewel, niet voor het eerst met Mapcrunch, maar wel voor de eerste keer op de blog! En om eerlijk te zijn, hebben we ook nog nooit samen een reis naar het buitenland gemaakt (onder andere omdat Loeka weigert een vliegtuig in te stappen en meerdere dromen over heeft gehad hoe Tuulla haar toch wist te overtuigen en ze toen in het verkeerde land uitstapten. Alsof dat kan gebeuren…). Ach, wie weet, misschien bevalt samen reizen wel!

GO! Loeka zit achter het stuur (wat eigenlijk wel typisch is aangezien ze geen rijbewijs heeft) en we worden gedropt bij een mooi ouderwets (en tof!) hek. Tegelijkertijd bedenken we beide hoe het huis erachter gemakkelijk een van de vakantiehuisjes had kunnen zijn geweest die we met onze ouders huurden in Frankrijk. Als we het weggetje uitrijden, denken we daadwerkelijk in Frankrijk zijn, want het weggetje met ons vakantiehuis heet La Buzatte en het bordje ziet eruit zoals we dat alleen in Frankrijk kennen. Als we het privé weggetje verlaten gaan rechts richting een kruispunt. In de verte zijn bergen te zien. De Pyreneeën? Ondertussen rijden we het dorpje genaamd Malissard uit. We kiezen ervoor om niet de hoofdweg te nemen, zodat we hierdoor de leukste dorpjes en weggetjes zullen tegenkomen. Als we ons door de zonnig en groene omgeving verplaatsen, bedenken we opeens dat we voor het eerst samen in Frankrijk zijn, zonder ouders.

We komen voor een beslissing te staan. Letterlijk. Want we staan op een weg die van noord naar zuid loopt volgens ons kompas. In het oosten zijn de bergen en in het zuiden zijn geen of bijna geen bergen meer te zien. Dit zijn dus niet de Pyreneeën, toch? En nu de beslissing; gaan we richting de bergen of richting het noorden? Of naar het westen? Want overal in Frankrijk als je naar het westen ga, ga je naar zee. Maar is dat een goed uitgangspunt? Want als we in Oost-Frankrijk zitten, zullen we wel heel lang onderweg zijn. Zijn we wel zeker weten in Frankrijk?

Een verouderde poster van het circus ZAVATTA bevestigd dat we in Frankrijk zijn, maar er staat helaas geen exacte locatie op. We besluiten tegen beter weten in richting het oosten te rijden, of wel naar de bergen toe, om even te onderzoeken in welke buurt we zijn. Op een Jazz Festiv’ poster staat de naam Chabeuil. We rijden op de D176 en noteren dit voor achteraf.

Beaumont les Valance en Montvendre zijn rechtdoor… Als we ons omdraaien zien we… Alweer bergen?! Zucht… Okee… Wat nu dan? Richting deze steden dan maar? Ze zeggen ons niets… 

We vervolgen onze weg ondertussen in zuidelijke richting en zetten een van Loeka’s eigen gemaakte vakantie-cd’s aan. Nou, zo voelt het wel helemaal alsof we in een oude Renault 4 zitten, op vakantie!

We krijgen een mogelijke afslag, richting de D236 naar Beaumont les Valance, wat tevens ook Route de Beaumount heet. We besluiten de afslag te negeren en gaan richting Montvendre. Loeka heeft ondertussen al geen zin meer, zegt ze. Nee hoor grapje! Maar we denken wel zeker te zijn dat we in Zuid-Frankrijk zijn!

Het goede wegdek en mooie D-weg komt even ter discussie:
Loeka: ‘Oh het lijkt wel een beetje op de A.C. de Graafweg!”
Tuulla: “Dat is niet per se iets goed he”
Loeka: “Ja dat is waar… lekker wachten tot je een tractor in mag halen.”

Oh, een rotonde!!! We kunnen richting Lyon, Marseille of Montpellier. Maar er staat op de borden Bis en de borden zijn oranje. Wat bekent dat ook alweer? We kunnen er allebei niet op komen en besluiten onze moeder een spraakmemo te sturen met de vraag. Onze mutti stuurt terug: “De omleidingsroutes van de Bison Futé, de verkeersinformatiedienst van Frankrijk, zijn alternatieve routes die je minder snel, maar zonder tolkosten én door een mooiere omgeving naar jouw bestemming brengen.” Oh ja! Een Bis weg is een alternatieve weg van een tolweg. Dus niet over een snelweg, maar een D-weg! Nou, mooiere omgeving? Daar gaan we voor!

Dus, we kiezen ervoor om de Bis weg richting Marseille of Montpellier te volgen, om onze kansen te spreiden. We rijden aan de verkeerde kant van de weg en er rijdt een motor voor ons uit, maar verkeerds om, wat een erg komisch beeld schetst. Tijdens het rijden wil Loeka graag veel stoppen om veel foto’s te maken, zij rijdt, dus zij bepaalt (helaas).

We genieten van het zomerse Zuid-Frankrijk, terwijl de zon niet schijnt en het winterse weer door Noord-Holland waait.

Ondertussen is de eerste vakantie-cd om en zetten we de volgende aan. We volgen echt een prachtige weg met bergen aan onze linkerkant.

Ons Frans is bijna net zo goed als ons Engels:
Loeka: “Vous zegt het wat kut”
Tuulla: “Maar cette is okee”
Loeka: “We gaan bon”

We vermijden het centrum van Crest en volgen Montelimar, ondertussen negeren we het bord richting de A7 Avignon (vooral omdat Loeka dat wil). Tuulla wordt langzamerhand een beetje achterdochtig aangezien beide steden, zowel Marseille als Montpellier, aan de Middellandse Zee liggen en in de verte alleen bergen te zien zijn.

We krijgen de mogelijkheid om naar Gap of Die (het zijn echt de namen van plekken in Zuid-Frankrijk, die in het Engels een beetje vreemd zijn) te gaan, maar we kiezen er toch voor de Bis weg te blijven volgen. Eindelijk, we komen een bord met afstanden tot de steden tegen. Voor beide geldt nog ongeveer 200 kilometer?! Pff, okee dat is met Loeka’s rijgedrag ongeveer twee uur te gaan. Dat moet wel lukken! We hebben net nog verse aardbeien gekocht bij een teler langs de weg waar het volgende gebeurde:

Tuulla: KIJK! ZE HEBBEN FRAISES! (Lekker ge-Neder-Franst)

Of te wel, zijn we denkbeeldig uitgestapt om een bakje te kopen. Natuurlijk wel Corona proof met mondkapje op! Maar nog twee uur te gaan met verse aardbeien klinkt goed te doen.

We rijden een wonderlijk dorpje binnen met lavendel en een prachtig kerkje. Divajeu genaamd. Ondertussen rijden we nog steeds op een berg af met een vreemde punt erop (de punt-knie berg door ons genaamd). We realiseren ons dat we ook niet meer op het platteland rijden, maar dat we ons nu in een heuvellandschap bevinden en de bergen dichterbij komen. Een bordje zegt dat Marseille nog 192 kilometer is, dus daar gaan we voor.

We volgen de D6 door het dorpje Marsanne, waar we een Pizza Grill Restaurant zien. En! Pizza en emporter! We halen mooi een “virtuele pizza” voor de lunch. Maar goed, we vervolgen de D9 terwijl de zon achter de wolken verschuilt. We rijden door Charols en even later door La Bégunde de Mazenc. Als we ons halverwege omdraaien om te kijken of we nog goed gaan, omdat we al een tijdje geen bord meer zagen, zien we een bord waarop staat ‘Lyon 160 kilometer”. We waren dus vet dichtbij Lyon geweest?!
LOEKA!!! gilt Tuulla lichtelijk hysterisch terwijl Loeka snel doorrijdt en doet alsof ze het bordje niet zag. “Zie je? Marseille nog maar 170 kilometer! We zijn gewoon tussen de steden in”. 

Dus, terwijl Tuulla nog even moet bijkomen, vervolgen we de D9 nog steeds en Loeka klaagt ondertussen dat ze een Chupa Chups lolly van een tankstation wil. Tuulla: ‘Als je een Chupa Chup had gewild, hadden we via de snelweg moeten gaan zoals ik zei’. Loeka gaat hier niet verder op in en zonder dat we het door hadden rijden we ondertussen op de D24 en zo Salles sous Bois in. Badkamers zonder bossen? Bijna… Houten Kamers dan?

Aangezien we al een flinke poos onderweg zijn, gaat Tuulla achter het stuur zitten en begint aan het volgende stuk van onze reis. Na een kwartiertje klikken, zien we een prachtig middeleeuws dorpje in de verte liggen. Als we erdoorheen rijden, kijken we onze ogen uit. Heel veel mooie oude details en hoogbouw. Prachtige bomen, oude hekken en muurtjes. Het dorpje heet Grignan en de bouw (omhoog) doet een beetje denken aan Mont Saint-Michel. Zeker een aanrader om er eens in het echt een kijkje te gaan nemen!

Na een moeilijk keuze die we aan het einde van dit dorpje moeten maken tussen Marseille of Montpellier, besluiten we richting Marseille te gaan. Dit is, volgens ons, net iets dichterbij dus we rijden de D541 op en vervolgen onze weg. Tuulla haalt in via de verkeerde kant van de weg. “Aan de kant, trekker!” roept ze.

Langs de weg zien we onder een dorpsnaam de tekst ‘fruits et legumes’ staan. Loeka: “Ook een vreemde naam voor een dorpje…” Je snapt als lezer al dat we lang onderweg zijn en de humor er niet beter van wordt. Ondertussen bevinden we ons in Cotes d’Azur en komen er achter dat we over een Route Touristique rijden. We komen aan in Valreas, wat ook een heel mooi dorpje blijkt te zijn.

Tuulla wil wel boven deze bistro wonen!

Loeka vond verder op ook een huis naar haar zin.

Tuulla zet zonder instemming van Loeka ABBA aan, dus Loeka wordt bezongen (lees: toe gegild) door het tweetal. Vervolgens staat Loeka erop dat er tussendoor even Ozzy Osbourne wordt gedraaid, voor de afwisseling. Lekker contrasterend zijn we ook soms.

We rijden door een typisch Zuid-Frans landschap. Het is net of ALLE foto’s die je kent van Zuid-Frankrijk aan deze route zijn gemaakt.

De reis duurt al een paar uur en Tuulla zeurt dat ze misschien liever de A7 op was gegaan en doet net of alles Loeka’s schuld is (wat het ook was). Toch blijven we nog een poos de Bis weg volgen en komen een bord tegen waar we van schrikken: nog 130 kilometer naar Marseille?! Dat is best nog wel heel ver… Verder dan we gehoopt en gedacht hadden.

Oke, kilometers maken! Loeka neemt het stuur weer over en we komen weer op een punt dat we geen borden zien voor Marseille, behalve “autres directiones”. Maar zoals we van onze ouders hebben geleerd, in geval van twijfel ga je richting dit bord en kijk je vanaf daar verder!

Steeds meer reclame langs de weg van wijn en wijngaarden, maar Marseille laat nog op zich wachten.

Eindelijk! We komen op een autoweg waar we 90 km/h mogen, dus dat betekent minder bochten en haarspelden. Dit schiet op! We gaan echt pal in zuidelijke richting en er zijn geen bergen meer te zien in de verte. Op de borden zien we dat we ook richting Avignon rijden, zal daar ook een vliegveld zijn?

We kunnen eraf voor de A7 naar Marseille, maar we twijfelen of we niet richting Avignon willen gaan om te kijken of daar een vliegveld is. Avignon is nog maar 18 kilometer, dus we nemen de gok. Als we geen vliegveld kunnen vinden, komen we via de ringweg vast weer op de A7 naar Marseille.

Ondertussen zit Loeka alweer een half uur te klikken en rijden we de ringweg van Avignon op terwijl Tuulla “Sur le Pont” van K3 begint te zingen. Terwijl Tuulla de reis probeert te documenteren, laat ze bijna van schrik haar laptop vallen als Loeka opeens kneiter hard in haar handen klapt.
Loeka: “JA! KIJK! VLIEGVELD, AVIGNON SUD!” Ondertussen begint Tuulla te slaan op Loeka’s arm voor haar te laten schrikken.

Maar wat een goede gok, zeg! We volgen de borden met het vliegtuig logo erop. Het lijkt erg op de ringweg rond Rennes en ook de drukte op de weg is ook herkenbaar. We volgen Route de Marseille, wat wel komisch is aangezien we net nog op weg waren naar Marseille. Maar dit scheelt een extra 100 kilometer over de snelweg als we het vliegveld kunnen vinden. Ondertussen rijden we Avignon uit en kijken we op elk bord voor een aanwijzing. 

 

Yes! Een rotonde van de ringweg komt uit bij de Airport! We hebben het gehaald! Maar wat een toffe reis! Als we even later onze reis proberen te reconstrueren op Google Maps, komen we erachter dat we letterlijk ONDER het vliegveld van Valence zijn begonnen!! Oh jeetje… Volgens Google Maps was het letterlijk 3 kilometer rijden naar Chabeuil Airport bij Valence. Wat een ironie, haha! We beginnen allebei een beetje hysterisch te lachen om deze misser. Daarnaast is achteraf ook goed dat we niet van Avignon naar Marseille zijn gegaan, want dat was ook nog meer dan 70 kilometer geweest… En ten derde, waren het dus ook duidelijk niet de Pyreneeën haha.

Maar hoe tof dat we voor deze kerst special samen mochten reizen door Frankrijk! Het land waar we vroeger samen als guppy’s altijd kwamen. Dus! Echt een enorm geslaagde reis, al zeggen we het zelf!

We wensen al onze lezers een hele fijne kerst!
Liefs van de zusjes.

Dit avontuur is beleefd door Loeka & Tuulla samen. De tekst is vooral geschreven door Tuulla en Loeka heeft zich vooral bemoeid met het beeld en het in elkaar zetten van de post. De beelden zijn afkomstig van MapCrunch (Google Streetview).