- Link ophalen
- X
- Andere apps
Oh mijn hemel.. Ik weet dat we het hier voor wel eens hebben gehad over in de “middle of nowhere” worden gedropt. Maar daar ben ik nu dus letterlijk. Zo letterlijk, hebben we nog niet eerder gehad. Overal waar ik kijk is niks. Helemaal niks. Ik sta midden op een vlakte, wel op een verharde weg, maar geen auto’s voor me, geen auto’s achter me. Naast me zie ik alleen maar vlaktes en in de verte wat bergen. Achter me is het beeld het zelfde. Aan de andere kant naast me zie ik in de verte water. Maar dit kan ook een fata morgana zijn.
Even verderop staat een bordje langs de weg met “377” er op. Oké… Wat is dit voor mysterieuze aanwijzing. Niet veel verder daarna zie ik een eenzaam paard langs de weg staan. Zijn ruiter ligt er naast op de grond. Even een middag dutje? In de verte lijk ik een kudde schapen te zien. Maar hier kan ik niet verder op inzoomen. Allemaal leuk en aardig dit. Maar ik ben nog niet veel verder gekomen (letterlijk en figuurlijk)
Later, in de middle of nowhere, kom ik een bord tegen wat mij verbaasd. Dit bord betekent bij ons, als ik het goed heb begrepen, “pas op, gevaarlijke kruising”. Ik zie geen kruising. Alleen een zandweggetje aan de kant van de weg. Of er moet hier plots een vrachtwagen vanaf komen stuiven… Wat me sterk lijkt aangezien ik kilometers in de verte kan kijken. Anyhow. Zo’n bord houd je wel scherp.
Dan stopt de weg. Hij gaat niet verder. Er zijn geen Google Streetview opnames meer. Er zit niks anders op dan de map open te klikken en te zien waar ik ben. MONGOLIË! Toch wel! Ik rijd een stukje langs het “Khyargas Lake” of “Khyargas Nuur”. (Wat ik meteen even google. Leuk feitje: Khyargas Lake is een zoutmeer in het district Khyargas, provincie Uvs, West-Mongolië. - volgens Wikipedia) Heel apart. Alleen jammer dat er geen weg daar in de buurt verder gaat met Streetview. Ik wilde eigenlijk nog wel een stukje verder in dit aparte landschap.
Omdat dit verhaal zo kort is, maar ik het toch even wilde delen (want, zeg nou zelf: Hoe vaak kom je in Mongolië!?), besluit ik er een dubbele aflevering van te maken. Ik wil eigenlijk wel een vliegveld vinden. Het voelt nu zo onvoltooid. Ja, let’s do this: Ik ga mezelf gewoon nog een keer ergens op de wereld laten droppen!
Mijn volgende dropping is GEEN woestijn of middle of nowhere.
Ik ben blijkbaar achter een pand van OmniLogistics gedropt. Welk land? Geen idee. Maar ik sta nu dus achter een gebouw, langs een snel / ring weg? Oké. Ik moet even wennen aan de omgeving en besluit dan te gaan. Ik rijd een rondje om het gebouw. Begroet de werknemers die achter pauze houden. Op een vrachtwagen achter het gebouw staat “Singapore”. Verder zijn alle teksten Engelstalig en rijden de auto’s links. Dat zou heel goed kunnen: volgens mij was Singapore een Engelse kolonie? Ooit? Heb ik goed opgelet op school? Verbeter me alsjeblieft als ik het fout heb.
Ik probeer het industrieterrein af te komen. "Changi North Industrial Estate” staat er langs de weg. Doordat ik links rijd, en dat niet gewend ben, mis ik bijna een paar hele belangrijke borden. Wat zie ik nu? Airport? Zo snel in het spel? Doe normaal!
Calm your tits woman, dit betekent niet dat ik er al ben. Dit is de snelweg route. Misschien is het nog een half uur rijden. Of moet je nog door een stad heen rijden. Je weet het niet, soms liggen vliegvelden op een hele rare plek naast een stad. (Weten jullie het verhaal van Tuulla nog die in Portugal ook eerst de hele stad van Viseu moest doorrijden voordat ze het vliegveld kon vinden?)
NOPE! Geen lange route: vijf minuten later en ik ben er al. Oké! Nou, dit was het dan. Kort maar.. krachtig? Het was inderdaad Singapore en de route duurde net geen 5 kilometer. Dit is eigenlijk best hilarisch! Volgens mij zei ik net nog: “Ik wil eigenlijk wel een vliegveld vinden. Het voelt nu zo onvoltooid.” - Nou, binnen 5 minuten heb je hier je vliegveld. Voilà! Doei! Haha!
Binnen twee uur heb ik zowel door Mongolië als Singapore gereisd.. En toch vraag ik me af of ik nu nog een land moet gaan bezoeken. Drie landen in één verhaal. Dit is wel een beetje overdreven. Aan de andere kant laat dit goed de absurditeit van het Mapcrunch spel zien en de aparte drop locaties. Plus, het voelt voor mij gewoon nog niet af?!
Ik twijfel nog even, maar druk dan toch op de “GO” knop.
Mijn volgende dropping begint op een weg midden door “het groen”. Het is groen aan alle kanten. Het ziet er lekker fris uit, al dat groen. Ik ga een hoopvolle poging doen, om NOG een klein reisje te maken die ik kan toevoegen aan deze twee “gefaalde” reizen. Om jullie een beetje een verhaal met body te geven.
Een bord! Riga is rechtsaf. ESTLAND LETLAND LITOUWEN. Goed opgelet met topografie vroeger Loeka, maar hé welke is het nou? Letland? Maakt nu even niet uit, want ik zie op een bord verderop staan dat dat nog maar 96 kilometer is. Dat is best te doen. Er staan nog meer steden op het bord, maar geen van allen klink als of ik er eerder van had moeten horen. Dus, laten we die gok nu maar niet nemen. Riga, een hoofdstad, heeft vast en zeker een vliegveld. Let’s go! Ik houd de moed er in en ik rij de A6/E22 op, doormiddel van een vreemde manoeuvre op een “rotonde” op de autoweg.
De route is mooi en groen. Weinig verkeer op de weg. Dit ziet er veel belovend uit. Wat me opvalt is dat veel plaatsnamen hier eindigen op “pils”. Wat voor mij als Hollander natuurlijk grappig klinkt wat ik denk meteen: “BIER!!!”. Ja Loeka, erg grappig, rijd nou maar verder! - Ik zie een Viada tankstation langs de weg en besluit daar toch eerst even snel koffie te halen en een toilet te bezoeken. Dat laatste heb ik sinds Mongolië namelijk niet meer gedaan en nu ik dat zo “hard op” zeg, klinkt dat heel ongezond.
Na een tijdje lekker rechtdoor klikken, rijd ik langs een bord waarvan ik spontaan een slok van mijn te hete koffie neem. Riga is nu, volgens dat bord, opeens nog 121 kilometer. Grappig, leuk. Echt heel leuk. Nou er zit niks anders op dan doorrijden. Misschien vallen de kilometers hier wel mee?
De natuur is erg mooi. De weg gaat lekker door, maar er gebeurt even een tijdje niet zo veel spannends. Wel zie ik veel mooie plekjes en boerderijtjes waar ik best zou kunnen wonen. Heerlijk ruim, geen buren. Dit is even wat anders dan in de stad wonen.
Aan mijn linker kant zie ik af en toe water tussen de bomen door. Het lijkt net of ik al een tijdje om een groot meer aan het heen rijden ben of langs een rivier. Ik vrees dat we hier nooit achter gaan komen, want de borden langs de weg zeggen mij dat ik voor Riga er nu af moet en de E22 en A6 splitsen. Laten we maar verstandig zijn en Riga aanhouden.
Ik vervolg mijn weg door het groene landschap. Riga is nu alsmaar rechtdoor. Na een poosje klikken vind ik een veelbelovend bord waar op staat dat Riga nu nog 70 kilometer bij mij vandaan is. Dat schiet op!
Maar dan plots, helaas. Het beeld glitcht en ik schiet NAAST de snelweg. Dit is me al vaker dan eens gebeurt. Toch raak ik weer even in paniek. Hoe kom ik hier nu ook al weer uit? Rustig blijven. Klik op het viaduct waar je net af viel. Rustig. Na een volle minuut als een gek (Wat zei ik? Rustig?) rond om het viaduct klikken, vlieg ik de snelweg weer op. Pfieuw!
Het is nu al een tijdje verder en ik zag net in mijn ooghoek voorbij flitsen daar Riga nog maar 36 kilometer bij mij vandaan is. Top! Dat begint op te schieten.
Ik kom op een groot kruispunt met stoplichten. Hier staat dat Riga nog maar 28 kilometer is. Maar Riga Airport (Jee! Staat nu op de borden!) nog 57 kilometer is. Dat is verder dan geplant. Maar wel logisch, we moeten vast nog even om de stad heen rijden. Ik rijd dus maar rustig de A4 op en zing mee met Axl Rose die de zin “Where do we go now” herhaaldelijk in mijn oor schreeuwt. Ja ik weet het ook niet Axl. We hopen op Riga, maar je weet het nooit helemaal zeker met dit spel.
Hoe dichterbij Riga ik kom, des te meer vrachtverkeer ik zie. Na een tijdje moet ik rechtsaf een andere weg op om door te kunnen richting de stad en het vliegveld. Op de afrit kom ik een man met een fiets tegen. Ik wil eigenlijk even stoppen om hem te vertellen dat dit volgens mij geen weg is waar je mag fietsen. Maar ergens neem ik aan dat dat ook de reden is waarom de man daar zelf al enigszins twijfelachtig blijft staan. Niet veel later kom ik een bord tegen waar op staat dat je daar daadwerkelijk wel mag fietsen, en dat je als automobilist 1,5 meter afstand moet houden van fietsers. Slecht vertaalt stond er bij “breek ondeugden, geen botten”. Sorry meneer.
Ik rijd de ringweg van Riga op en hier begint de ellende. Na een hele poos het centrum en vliegveld volgen, veranderen de beelden. In de verte zag ik wegwijzers staan. Maar toen ik dichterbij klikte, waren er wegwerkzaamheden en geen borden meer te bekennen. Ik vrees dat het daar fout is gegaan. Ik heb een afslag gemist. Na een hele tijd klikken, en de west kant van Riga gezien te hebben, mooi en bedrijvig langs de rivier, was ik het zat. Na twee keer te heen en weer gaf ik het op. Ik opende de map en zag dat ik duidelijk één of zelfs meerdere afslagen had gemist. Ik sleepte mezelf op de brug de rivier over, en volgde voor de rest van mijn reis nog even de borden op stealth. Nou jongens, ik heb het gehaald hoor. Het laatste stuk duurde onnodig lang (in real time) maar we zijn er! De reis is compleet!
Pfoe! Nou dit was het! Echt waar. Ik zal niet nog eens op GO klikken, haha! Ik voel me een beetje verward en moe, drie landen in één dag, dat was best een avontuur. Wat vonden jullie ervan, drie reizen in één post?
Deze avonturen zijn beleefd en geschreven door Loeka. De beelden zijn afkomstig van MapCrunch (Google Streetview).
Even verderop staat een bordje langs de weg met “377” er op. Oké… Wat is dit voor mysterieuze aanwijzing. Niet veel verder daarna zie ik een eenzaam paard langs de weg staan. Zijn ruiter ligt er naast op de grond. Even een middag dutje? In de verte lijk ik een kudde schapen te zien. Maar hier kan ik niet verder op inzoomen. Allemaal leuk en aardig dit. Maar ik ben nog niet veel verder gekomen (letterlijk en figuurlijk)
Later, in de middle of nowhere, kom ik een bord tegen wat mij verbaasd. Dit bord betekent bij ons, als ik het goed heb begrepen, “pas op, gevaarlijke kruising”. Ik zie geen kruising. Alleen een zandweggetje aan de kant van de weg. Of er moet hier plots een vrachtwagen vanaf komen stuiven… Wat me sterk lijkt aangezien ik kilometers in de verte kan kijken. Anyhow. Zo’n bord houd je wel scherp.
Dan stopt de weg. Hij gaat niet verder. Er zijn geen Google Streetview opnames meer. Er zit niks anders op dan de map open te klikken en te zien waar ik ben. MONGOLIË! Toch wel! Ik rijd een stukje langs het “Khyargas Lake” of “Khyargas Nuur”. (Wat ik meteen even google. Leuk feitje: Khyargas Lake is een zoutmeer in het district Khyargas, provincie Uvs, West-Mongolië. - volgens Wikipedia) Heel apart. Alleen jammer dat er geen weg daar in de buurt verder gaat met Streetview. Ik wilde eigenlijk nog wel een stukje verder in dit aparte landschap.
Omdat dit verhaal zo kort is, maar ik het toch even wilde delen (want, zeg nou zelf: Hoe vaak kom je in Mongolië!?), besluit ik er een dubbele aflevering van te maken. Ik wil eigenlijk wel een vliegveld vinden. Het voelt nu zo onvoltooid. Ja, let’s do this: Ik ga mezelf gewoon nog een keer ergens op de wereld laten droppen!
-----------
Mijn volgende dropping is GEEN woestijn of middle of nowhere.
Ik ben blijkbaar achter een pand van OmniLogistics gedropt. Welk land? Geen idee. Maar ik sta nu dus achter een gebouw, langs een snel / ring weg? Oké. Ik moet even wennen aan de omgeving en besluit dan te gaan. Ik rijd een rondje om het gebouw. Begroet de werknemers die achter pauze houden. Op een vrachtwagen achter het gebouw staat “Singapore”. Verder zijn alle teksten Engelstalig en rijden de auto’s links. Dat zou heel goed kunnen: volgens mij was Singapore een Engelse kolonie? Ooit? Heb ik goed opgelet op school? Verbeter me alsjeblieft als ik het fout heb.
Ik probeer het industrieterrein af te komen. "Changi North Industrial Estate” staat er langs de weg. Doordat ik links rijd, en dat niet gewend ben, mis ik bijna een paar hele belangrijke borden. Wat zie ik nu? Airport? Zo snel in het spel? Doe normaal!
Calm your tits woman, dit betekent niet dat ik er al ben. Dit is de snelweg route. Misschien is het nog een half uur rijden. Of moet je nog door een stad heen rijden. Je weet het niet, soms liggen vliegvelden op een hele rare plek naast een stad. (Weten jullie het verhaal van Tuulla nog die in Portugal ook eerst de hele stad van Viseu moest doorrijden voordat ze het vliegveld kon vinden?)
NOPE! Geen lange route: vijf minuten later en ik ben er al. Oké! Nou, dit was het dan. Kort maar.. krachtig? Het was inderdaad Singapore en de route duurde net geen 5 kilometer. Dit is eigenlijk best hilarisch! Volgens mij zei ik net nog: “Ik wil eigenlijk wel een vliegveld vinden. Het voelt nu zo onvoltooid.” - Nou, binnen 5 minuten heb je hier je vliegveld. Voilà! Doei! Haha!
Ik twijfel nog even, maar druk dan toch op de “GO” knop.
-----------
Mijn volgende dropping begint op een weg midden door “het groen”. Het is groen aan alle kanten. Het ziet er lekker fris uit, al dat groen. Ik ga een hoopvolle poging doen, om NOG een klein reisje te maken die ik kan toevoegen aan deze twee “gefaalde” reizen. Om jullie een beetje een verhaal met body te geven.
Een bord! Riga is rechtsaf. ESTLAND LETLAND LITOUWEN. Goed opgelet met topografie vroeger Loeka, maar hé welke is het nou? Letland? Maakt nu even niet uit, want ik zie op een bord verderop staan dat dat nog maar 96 kilometer is. Dat is best te doen. Er staan nog meer steden op het bord, maar geen van allen klink als of ik er eerder van had moeten horen. Dus, laten we die gok nu maar niet nemen. Riga, een hoofdstad, heeft vast en zeker een vliegveld. Let’s go! Ik houd de moed er in en ik rij de A6/E22 op, doormiddel van een vreemde manoeuvre op een “rotonde” op de autoweg.
De route is mooi en groen. Weinig verkeer op de weg. Dit ziet er veel belovend uit. Wat me opvalt is dat veel plaatsnamen hier eindigen op “pils”. Wat voor mij als Hollander natuurlijk grappig klinkt wat ik denk meteen: “BIER!!!”. Ja Loeka, erg grappig, rijd nou maar verder! - Ik zie een Viada tankstation langs de weg en besluit daar toch eerst even snel koffie te halen en een toilet te bezoeken. Dat laatste heb ik sinds Mongolië namelijk niet meer gedaan en nu ik dat zo “hard op” zeg, klinkt dat heel ongezond.
Na een tijdje lekker rechtdoor klikken, rijd ik langs een bord waarvan ik spontaan een slok van mijn te hete koffie neem. Riga is nu, volgens dat bord, opeens nog 121 kilometer. Grappig, leuk. Echt heel leuk. Nou er zit niks anders op dan doorrijden. Misschien vallen de kilometers hier wel mee?
Aan mijn linker kant zie ik af en toe water tussen de bomen door. Het lijkt net of ik al een tijdje om een groot meer aan het heen rijden ben of langs een rivier. Ik vrees dat we hier nooit achter gaan komen, want de borden langs de weg zeggen mij dat ik voor Riga er nu af moet en de E22 en A6 splitsen. Laten we maar verstandig zijn en Riga aanhouden.
Ik vervolg mijn weg door het groene landschap. Riga is nu alsmaar rechtdoor. Na een poosje klikken vind ik een veelbelovend bord waar op staat dat Riga nu nog 70 kilometer bij mij vandaan is. Dat schiet op!
Maar dan plots, helaas. Het beeld glitcht en ik schiet NAAST de snelweg. Dit is me al vaker dan eens gebeurt. Toch raak ik weer even in paniek. Hoe kom ik hier nu ook al weer uit? Rustig blijven. Klik op het viaduct waar je net af viel. Rustig. Na een volle minuut als een gek (Wat zei ik? Rustig?) rond om het viaduct klikken, vlieg ik de snelweg weer op. Pfieuw!
Het is nu al een tijdje verder en ik zag net in mijn ooghoek voorbij flitsen daar Riga nog maar 36 kilometer bij mij vandaan is. Top! Dat begint op te schieten.
 |
| Ooievaar op 't nest |
Ik kom op een groot kruispunt met stoplichten. Hier staat dat Riga nog maar 28 kilometer is. Maar Riga Airport (Jee! Staat nu op de borden!) nog 57 kilometer is. Dat is verder dan geplant. Maar wel logisch, we moeten vast nog even om de stad heen rijden. Ik rijd dus maar rustig de A4 op en zing mee met Axl Rose die de zin “Where do we go now” herhaaldelijk in mijn oor schreeuwt. Ja ik weet het ook niet Axl. We hopen op Riga, maar je weet het nooit helemaal zeker met dit spel.
Hoe dichterbij Riga ik kom, des te meer vrachtverkeer ik zie. Na een tijdje moet ik rechtsaf een andere weg op om door te kunnen richting de stad en het vliegveld. Op de afrit kom ik een man met een fiets tegen. Ik wil eigenlijk even stoppen om hem te vertellen dat dit volgens mij geen weg is waar je mag fietsen. Maar ergens neem ik aan dat dat ook de reden is waarom de man daar zelf al enigszins twijfelachtig blijft staan. Niet veel later kom ik een bord tegen waar op staat dat je daar daadwerkelijk wel mag fietsen, en dat je als automobilist 1,5 meter afstand moet houden van fietsers. Slecht vertaalt stond er bij “breek ondeugden, geen botten”. Sorry meneer.
 |
| Groetjes uit Riga |
Ik rijd de ringweg van Riga op en hier begint de ellende. Na een hele poos het centrum en vliegveld volgen, veranderen de beelden. In de verte zag ik wegwijzers staan. Maar toen ik dichterbij klikte, waren er wegwerkzaamheden en geen borden meer te bekennen. Ik vrees dat het daar fout is gegaan. Ik heb een afslag gemist. Na een hele tijd klikken, en de west kant van Riga gezien te hebben, mooi en bedrijvig langs de rivier, was ik het zat. Na twee keer te heen en weer gaf ik het op. Ik opende de map en zag dat ik duidelijk één of zelfs meerdere afslagen had gemist. Ik sleepte mezelf op de brug de rivier over, en volgde voor de rest van mijn reis nog even de borden op stealth. Nou jongens, ik heb het gehaald hoor. Het laatste stuk duurde onnodig lang (in real time) maar we zijn er! De reis is compleet!
Deze avonturen zijn beleefd en geschreven door Loeka. De beelden zijn afkomstig van MapCrunch (Google Streetview).
Reacties
Een reactie posten