- Link ophalen
- X
- Andere apps
Als ik op de GO-knop klik, verschijnt er een magische locatie voor me. ‘Wauw!’ denk ik en ik voel mijn nieuwsgierigheid groeien. Oké! Dit gaat hem vast helemaal worden. Ik twijfel niet eens welke kant ik op wil, namelijk de kant waar het licht zo mysterieus op het bloemenveld schijnt.
Verderop beginnen de hoge bomen mij in te sluiten en ik werp nog een laatste blik achterom naar het mooie open veld. Tot mijn verbazing zie ik hier een bordje staan met ‘VORU vald’. Vald? Dat lijkt op het Duitse woord Wald. Zou dit ook woud of bos betekenen?
Ik vervolg de kronkelige weg door de bomen en kom opeens weer op een open vlakte met nu een paar huisjes. Oké, ik ben dus gelukkig niet helemaal in de middle of nowhere van een natuurgebied. Dat scheelt!
 |
| Spot jij de ooievaar? |
De onverharde weg vervolgt zich met af en aan met stukken torenhoge bomen en open vlaktes met een paar mooie vrijstaande huizen. De bomen doen mij denken aan Scandinavië, maar het landschap niet. Ik ben zo nieuwsgierig waar ik ben! Overal zie ik fluitenkruid groeien en van die mooie paarse bloemen die volgens mij salie zijn. Het voelt een beetje als Narnia, ook aangezien ik nog geen tegenligger ben tegengekomen!
Wanneer ik voor mijn gevoel het bosgebied uitrijd, kom ik, naast met een verharde weg, een bord tegen. Linksaf naar Tsolgo 5 kilometer en rechtsaf naar Kääpa 2 kilometer. Beide namen doen me denken aan, je raadt het al, Scandinavië. Ik besluit rechts te gaan, omdat het dichterbij is. Wie weet kom ik daar weer nieuwe borden tegen?
Bij een volgend bord zie ik weer de naam ‘Voru’ staan en nu met een oranje cijfer erboven. Betekent dat een hoofdweg? Of een rondweg? Het ligt maar 7 kilometer verderop, dus laten we die kant op gaan.
Op het bord staan ook E-wegen. Europa? Misschien Oost-Europa dan? Maar ik herken ook wel taferelen uit Loeka’s reis door Finland, dus misschien een combinatie? De Baltische staten? Ondertussen bekruipt mij het gevoel dat ik een rondje heb gereden. Ik werp een blik op mijn kompas: jawel hoor, we reden eerst noord, toen oost, toen west, en nu weer noord. Hmmm…
 |
| Het landschap lijkt net zo vlak als Nederland! |
Ik stuit op een rotonde. Oké, waar gaan we nu heen? Wil ik mijn weg vervolgen naar Voru? Ik rijd een rondje over de rotonde en er staat een wegwijzer naar Tartu, met nog 71 km. Ik probeer te beredeneren dat Tartu een grote stad moet zijn als ze die met zo’n grote afstand al aangeven. Laten we het proberen. Wie weet wat we tegenkomen op weg naar Tartu.
Onderweg kom ik weer een bordje met VORU vald tegen. Zou ik dan toch echt een rondje hebben gereden? Of is het woud gewoon heel groot? Ik ben nu al benieuwd als ik straks mijn reis kan terugkijken waar ik langs ben geweest.
 |
| Pas op! Overstekende elanden! Dit bordje kom je niet tegen in Nederland... Zou ik ze echt tegenkomen? |
Nu kan ik het eindelijk uitspreken: Estland! Wat ben je prachtig in de zomer. De platte vlaktes van Nederland, met de natuur van Finland en een beetje charme van Frankrijk. Ik wil je nu al in het echt bezoeken.
 |
| Illegale aardappelhandel langs de weg? |
De reis gaat snel; Tartu is ondertussen nog maar 38 kilometer en Tallinn nog 220 kilometer. Maar helaas heb ik nog steeds geen eland gezien en dat vind ik stiekem wel een beetje jammer. Ondanks de prachtige natuur wordt de weg ook een beetje eentonig. Dus om de tijd sneller te laten gaan, zoek ik een paar leuke weetjes op over Estland:
Wist je dat het land vernoemd is naar de mensen die daar vroeger woonden, namelijk Ests?
En wist je dat Estland het minst dichtbevolkte land is van Europa?
En dat er daardoor jaarlijks meer toeristen komen dan dat het inwoners heeft?
Door het laatste feitje, voel ik me meteen aangesproken. Ook kom ik erachter dat Estland inderdaad een heel vlak land is en dat het hoogste punt, net zoals in Nederland, rond de 300 meter ligt! Geen wonder dat het een beetje als thuiskomen voelt hier.
In tegenstelling tot mijn reizen door andere landen, is alles in Estland enorm goed aangegeven. Bij elke afslag, invoegstrook, stopplek; overal staan borden met welke kant op welke plaats is en de afstanden tot die plaatsen. Echt heel chill.
Ondertussen is het een beetje ironisch aan het worden hoe er ook constant borden staan waarop een teken van ‘niet inhalen’ staat en dat ik dus al het grootste deel van de reis op de verkeerde rijbaan rijd.
 |
| Alleen op de wereld! |
Als ik een bord passeer waarop Tartu nog maar 15 kilometer weg is, zie links in de verte een stad opduiken! Ook wordt het wat drukker op de weg en komt er meer bebouwing om de weg heen.
Oh nee, blijkbaar is dat Luhamaa. Dat lijkt best wel op elkaar! Als ik even snel google wat het verschil is, is dat een best leuk weetje: “Luhamaa is het eindpunt van de Europese weg 263 van Tallinn via Tartu naar Luhamaa”. Als ik die kant op was gegaan, had ik dus ook naar Rusland kunnen doorsteken!
Ik google ook meteen even wat Lennujaam betekent. Dat blijkt 'luchthaven' te zijn. Grappig hoe dat totaal niet te herkennen is!
Ondertussen neem ik de afslag richting het vliegveld. Ik vind het stiekem jammer dat mijn reis door Estland over 2 kilometer al is afgelopen! Ik beland in een vers aangelegde woonwijk, die er verdacht perfect uit ziet. Waarom zou je een woonwijk zo dicht bij een vliegveld bouwen?
Oh, en daar is het vliegveld ook al… Oké? Ik zie geen vliegtuigen en van Google Maps mag ik mag ook niet dichterbij komen. Ik zie niet eens een wachttoren. Ik ben een beetje verward dat mijn reis zo plots tot een einde is gekomen.
Al met al heeft Estland mij tijdens deze reis heel blij gemaakt. Ik heb zo ontzettend genoten van de natuur. Een roadtrip door dit land vind ik nu al een aanrader! En ik ben ook nog heel nieuwsgierig naar Tallinn. Misschien voor een andere keer? Of als stedentrip haha!
Reacties
Een reactie posten